De Vertraagde Film

I contributed a chapter on the film and radio play adaptations of Herman Teirlincks play The Slow Motion Film/De Vertraagde Film, in a book on radio plays in the Netherlands and Flanders. You can download it here (in Dutch).

Afgelopen vrijdag vond de boekpresentatie van Luisterrijk der Letteren plaats, in het poëziecentrum te Gent. Lars Bernaerts en Siebe Bluijs van de Universiteit Gent stelden er hun boek over hoorspelen in Nederland en Vlaanderen voor. Het hoorspel is een hybride literaire/mediagenre dat met deze publicatie voor het eerst grondige academische aandacht krijgt in de Lage Landen. Zelf verzorgde ik een hoofdstuk in het boek over de film- en hoorspeladaptaties van Herman Teirlincks toneelstuk De vertraagde film (1922), je kan de bijdrage hier downloaden.

Luisterrijk

Bij Teirlincks overlijden in 1967 bracht  de publiek omroep hulde aan de ‘Prins der Nederlandse Letteren’ met het hoorspel De vertraagde film, in een regie van Frans Roggen. Voor deze hoorspelbewerking greep men terug naar een reeds bestaand hoorspelscenario uit 1940, dat volledig werd overgenomen, op de naam van de (vermoedelijke) scenarist na, Jozef Contryn. Contryns scenario stond in het teken van getrouwheid aan Teirlincks toneeltekst, waardoor dit ook geldt voor Roggens hoorspel. Het hoorspel mag dan wel trouw zijn aan de letter van Teirlincks toneeltekst, of het ook trouw is aan de vernieuwende geest van Teirlincks stuk is een andere vraag. De filmbewerking van De vertraagde film uit 1937, Het kwade oog, toont alleszins aan dat Teirlinck zelf een meer dramatisch afwijkende en vormelijk experimentele behandeling van zijn werk genegen was. Dat de creatieve keuzes bij het hoorspel grotendeels in het teken stonden van getrouwheid aan het bronwerk, kaderde binnen de doelstelling Teirlinck te eren en het cultuurhistorisch belang van zijn werk te belichten. Dit paste binnen de ruimere cultureel-educatieve opdracht van de toenmalige publieke omroep. De case van De vertraagde film toont daarmee aan dat om tot een beter begrip van het hoorspel als tekst te komen, we ook de productionele en institutionele context dienen te bestuderen.

Comizi d’Amore conference

Comizi d'amore

Between 1948 (the first elections of the new Republic, that put the Democrazia Cristianain charge of the country) and 1978 (when the first erotic cinemas emerged in Italy), Italian cinema was characterized by increasingly sexualized representations, which caused much public debate. Starting from this observation, the Comizi d’amore project has in the last few years studied the relations between sexuality and cinema in Italy in the post-war period. Yesterday, I was happy to participate in the closing event of the research project at the impressive buildings of the University of Milan.

20191127_120916

Dom Holdaway introducing Daniël Biltereyst

Just like at the previous conference I attended (the small cinemas conference), the presence of Belgian film historical perspectives in the conference was remarkable. My former PhD supervisor Daniël Biltereyst (Ghent University) delivered a great keynote talk about censorship of Italian neorealist films abroad, particularly in Belgium. Guido Convents (SIGNIS) talked about the fascinating figure of ‘film father’ Felix Morlion (who has been very active first in Belgian film culture and after WW II in Italian film culture), and his attitude towards sexuality. My own presentation focused Belgian-Italian sexploitation films in the 1970s, with a case study focusing on The Devil’s Nightmare/Au service du diable/La terrificante notte del demonio (1972, Jean Brismée).

20191127_175409

Presentation of the Cinecensure website of the Cineteca Nazionale

A big thank you and congratulations to Dalila Missero, Francesco Di Chiara, Valentina Re, Tomaso Subini and Federico Vitella for organizing such a stimulating conference!

Francophone Belgian cinema

Earlier this year, the book Francophone Belgian cinema came out, written by Jamie Steele. After providing a revealing general account of contemporary film production, distribution and exhibition in the French Community of Belgium, the book offers chapters on films by Jean-Pierre and LucDardenne, Joachim Lafosse, Olivier Masset-Depasse, Bouli Lanners and Lucas Belvaux. I have written a review of this book for the Historical Journal of Film, Radio and Television, you can read it here. A shorter, Dutch-language version of the review was published by Filmmagie, you can read it here.

Francophone belgian cinema

Research methods conference

Poster

Over the last two days, I organised the ‘Research methods in film studies‘ conference in Ghent, together with my lovely colleagues from the ECREA Film Studies Section management team Mariana Liz (University of Lisbon) and Sergio Villanueva Baselga (University of Barcelona). The conference welcomed 99 delegates from all over Europe and beyond, resulting in 63 presentations and three keynote talks: Barbara Flueckiger (Zurich University) opened the conference with an impressive overview of how she has applied digital tools for the analysis of historical film colors, Catherine Grant (Birkbeck, University of London) made a convinving plea for ‘playing’ with editing tools as a method to acquire aesthetic insights into films, and Richard Dyer (King’s College London) closed the conference with an outstanding talk on textual analysis (i.e. ‘making sense of films) and serial killing. It were two very intense, but also very rewarding days. A big thank you to everyone who made this conference possible!

20191019_183832

 

 

Daens: the making of

The latest issue of the journal WT includes an article I wrote about the novel Pieter Daens (1971) and the film Daens (1992), and how they have contributed to the ‘Daens myth’. You can read it here: here (in Dutch).

In het laatste nummer van WT: Tijdschrift over de geschiedenis van de Vlaamse beweging verscheen mijn artikel Daens: de making-of. Over de film Daens (1992) en de Daensmythe. Je kan het artikel hier downloaden. Wat begon als een vertaling van een Engelstalig Daensartikel groeide uit tot een volledig herwerking van dat artikel.

Daens artikel

Het huidige, Nederlandstalige artikel onderzoekt niet enkel meer hoe Louis Paul Boons historische roman Pieter Daens (1971) en, in het bijzonder, Stijn Coninx’ biopic Daens zich verhouden tot hun historisch onderwerp, de Aalsterse priester en politicus Adolf Daens (1839-1907). Het artikel focust nu voornamelijk op hoe deze Daensvertellingen bijdragen tot de Daensmythe, die twee dimensies kent. Enerzijds een persoonlijke dimensie met de heroïsering van Daens, anderzijds een politiek-historische dimensie waarbij Daens en het daensisme gelijkgesteld worden met de bredere daensistische beweging en het ontstaan van de christendemocratie in Vlaanderen. De Daensmythe en de filmische popularisering ervan zorgden er mee voor dat Daens kon uitgroeien tot een historisch symbool dat zich flexibel laat inzetten in hedendaagse politiek-ideologische discoursen.

Small cinemas conference

Small cinemas poster

The last three days, I’ve been attending the Small cinemas, small spaces conference at the University of Lisbon. The organizing team (Filipa Rosário, Inês Ponte, Mariana Liz and Pedro Figueiredo Neto) did a great job in facilitating discussions on various matters of space in the cinemas of small nations, with presentations considering representations, industries and audiences.

small cinemas organizers

Organizers and keynote speakers

Quite remarkable for me was the presence of Belgian cinema in the conference: Philippe Meers’ (University of Antwerp) keynote discussed the national cinema concept from a Belgian perspective, thereby focusing on young Flemish film audiences, Michael Gott (University of Cincinnati) talked about the family as a metaphor in francophone Belgian cinema, and my own presentation focused on national identity and Belgian cinema in general. A sign of ‘Belgian cinema’ becoming a kind of research field?

small eigen panel

Panel on the nation in small cinemas

A highlight of the conference was the screening of Cães sem coleira (Dogs without a leash, 1997) at the Cinemateca Portuguesa, followed by a Q&A with director Rosa Coutinho Cabral and the documentary’s protagonist António Feliciano. The extremely self-reflexive film tells the life story of Feliciano, who has been a film exhibitor in Southern Portugal since the 1960s up until the present day. While writing a history of Portuguese film and cinema culture, this little gem also examines questions of truth and memory, and how film relates to these concepts.

antonio

António Feliciano’s ambulant cinema at the Cinemateca

Pictures by Mariana Liz